ساختار اصلی و اصل کار
ترکیب اصلی: هسته اتصال لوله شیاردار از سه جزء تشکیل شده است: یک واشر لاستیکی آب بندی، یک کوپلینگ (گیره) و پیچ و مهره های قفل. واشر لاستیکی در مقابل سطح بیرونی لوله قرار می گیرد و در شیار از پیش ساخته شده- قرار می گیرد. اتصال با بستن کوپلینگ در اطراف محل اتصال و سفت کردن پیچ ها محکم می شود. عملکرد آب بندی به طور خودکار همزمان با افزایش فشار داخلی سیال بهبود می یابد.
لوله‌های شیاردار گرما-تقویت‌کننده: لوله‌های شیاردار که برای تبادل حرارت طراحی شده‌اند به سه دسته تقسیم می‌شوند: لوله‌های شیاردار، مارپیچی- شیاردار و عرضی{3}}. آنها انتقال حرارت را با تغییر دینامیک جریان سیال برای افزایش تلاطم افزایش می دهند. قابل‌توجه، ضریب انتقال حرارت لوله‌های شیاردار مارپیچی می‌تواند به ۱.۵ تا ۲.۰ برابر لوله‌های صاف برسد، در حالی که راندمان انتقال حرارت لوله‌های عرضی-آجدار ۳ تا ۸ برابر لوله‌های استاندارد است.
پارامترها و استانداردهای فنی کلیدی
مشخصات و فشار: قطر لوله های قابل اجرا استاندارد از DN25 تا DN600 متغیر است، با اتصالات شیاردار قطر بزرگ تا DN2000. درجه بندی فشار می تواند تا 2.5 مگاپاسکال برسد و محصولات باید با استانداردهای ملی مانند GB/T 36019-2018، "مشخصات فنی برای اتصالات لوله شیاردار" مطابقت داشته باشند.
اصول انتخاب: ترکیبی از سازه های شیاردار و رزوه ای ممکن است برای فشارهای کاری کمتر یا مساوی 1.6 مگاپاسکال استفاده شود، در حالی که یک ساختار شیاردار کامل برای فشارهای بین 1.6 مگاپاسکال و 2.5 مگاپاسکال مورد نیاز است. سه راهی ها و صلیب های مکانیکی برای کاهش هزینه ها زمانی که الزامات مقاومتی ساختاری خاصی وجود ندارد ترجیح داده می شوند. با این حال، در صورت وجود الزامات اتصال صلب باید از این نوع اتصالات اجتناب شود.
